บทที่ 72

บทที่ 72- สังหารเจ้าเทียนหมิง!

ชางถงรู้สึกปวดร้าวใจในตอนนี้ แม้แต่อสูรหยกก็ยังตายในมือเขา เขารู้ในใจแล้วว่าไม่มีทางชนะ!

ชูเป่ยค่อยๆ เดินเข้ามาทีละก้าว เพื่อปกป้องสัตว์ขี่ของตน ชางถงรีบเรียกสัตว์ขี่กลับ เขาล้มลงกับพื้นด้วยความตกใจ แล้วถูกสองคนช่วยพยุงขึ้น

ทั้งสามคนมองชูเป่ยที่ค่อยๆ เดินเข้ามาด้วยความหวาดกลัว ในใจไม่มีความคิดจะต่อต้านอีกต่อไป

“เมื่อกี้ไม่ใช่อยากได้หัวฉันหรอกเหรอ?” ชูเป่ยกระโดดขึ้นและฆ่าสองคนข้างๆ ชางถงด้วยดาบสองครั้ง

“อย่าเข้ามานะ ฉันเป็นผู้อาวุโสของกิลด์เทียนหมิง! ถ้าฉันตาย กิลด์จะไม่ปล่อยนายไว้แน่!” สีหน้าของชางถงเลวร้ายที่สุด แต่วินาทีถัดมาดาบชิงเยี่ยก็จ่อที่คอเขา