บทที่ 70

บทที่ 70 หัวหน้า ให้ผมทำเถอะ!

“ฉันอยากเป็นอิสระ!”

เสียงแหบแห้งดังก้องไปทั่วภูเขาด้วยความตื่นเต้น

เฮยเว่ยคว้ามือชูเป่ยด้วยความยินดี “หนุ่มน้อย ฉันซาบซึ้งใจมากจริงๆ!”

เห็นเขาตื่นเต้นขนาดนั้น ชูเป่ยรู้สึกเหมือนกำลังจะหายใจไม่ออก รีบพูดว่า “คุณลุง อย่าตื่นเต้นไปเลย นี่มันเรื่องดีนะ ถ้าอยากขอบคุณจริงๆ ก็แค่ให้อาวุธวิเศษสักชิ้นก็พอ ฉันไม่ต้องการอะไรมากไปกว่านี้”

“อาวุธวิเศษ ใช่ๆ!” เฮยเว่ยหัวเราะ

ชูเป่ยรู้สึกตื่นเต้นและถูมือไปมา