บทที่ 23

บทที่ 23 ได้อาวุธที่ดีที่สุด ดาบชิงเยี่ย!

ทันทีที่ชูเป่ยพูดจบ แรดเขาทองที่บาดเจ็บก็ส่งเสียงคำรามต่ำและจ้องมองทั้งสี่คนอย่างระแวง ดูเหมือนกำลังเตรียมจะโจมตี!

“จะหนีออกไปยังไงดีล่ะ?” จางอู่จี้ถาม

“ฉันจะล่อความเกลียดชังของมอนสเตอร์ไว้ พวกนายรีบปีนขึ้นไปก่อน แค่ปีนขึ้นไปขี่ม้าก็วิ่งออกไปได้แล้ว!” ชูเป่ยพูดพลางขึ้นม้าเปลวเพลิงม่วง

“ไม่ได้! จะให้ทิ้งนายไว้แล้วหนีได้ยังไง? ตายก็ตายด้วยกัน!” สวี่เฟยตะโกนพลางตบอก

อีกสองคนก็ชักอาวุธออกมาเตรียมสู้

ชูเป่ยกลอกตาใส่พวกเขาและพูดว่า “ฉันมีม้าราชันที่วิ่งเร็วพอ มันเคลื่อนที่ไม่คล่องและทำร้ายฉันไม่ได้หรอก แต่พวกนายป้องกันต่ำ โดนสกิลเข้าก็ตายง่าย รีบไปเร็ว!”