บทที่ 12

บทที่ 12- การซุ่มโจมตีของกิลด์เทียนหมิง

ที่ศูนย์กลางของหมู่บ้านมือใหม่มีแท่นเทเลพอร์ต ซึ่งเป็นทางผ่านเพียงทางเดียวไปยังเมืองหลวง เนื่องจากมีคนมากมายที่ทำภารกิจออกจากหมู่บ้านทุกวัน จึงมีแถวยาวเหยียดที่ทางเข้าแท่นเทเลพอร์ตเสมอ

ขณะที่ชูเป่ยกำลังต่อแถว เขาสังเกตเห็นคนกลุ่มหนึ่งแอบซ่อนอยู่ตามมุม คอยแอบมองเขาด้วยสายตาไม่เป็นมิตร

ถ้าไม่ได้อยู่ในหมู่บ้าน ชูเป่ยคงจับพวกนั้นมาทรมานอย่างแน่นอน แต่ตอนนี้เขาเพิ่งต่อแถวได้ และไม่อยากต่อแถวใหม่

โชคดีที่แท่นเทเลพอร์ตทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ ไม่นานชูเป่ยก็ได้เข้าไป