เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 296 แผนการ
“จ้องฉันทำไมคะ? ถ้าอยากขายก็ขายไปสิ ตอนนี้เราไม่ได้ขาดแคลนเมล็ดพันธุ์พวกนี้เสียหน่อย!” เว่ยหนิงไม่เข้าใจว่าทำไมพวกเขาถึงต้องจ้องมองมาที่ตน
หากบอกว่าก่อนหน้านี้ตอนที่ฉันยังไม่กลับมาแล้วไม่ยอมขายเมล็ดพันธุ์ก็ยังพอเข้าใจได้ แต่ตอนนี้ฉันกลับมาแล้ว จะขายหรือไม่ขายก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของพวกเขาเองไม่ใช่หรือไง
ใครจะคิดว่าสิ่งที่เว่ยหนิงคาดไม่ถึงคือ พวกเขาไม่ใช่ไม่อยากขาย แต่กลัวว่าหากขายออกไปแล้ว ทุกคนจะล่วงรู้ว่าเมล็ดพันธุ์ที่สถาบันวิจัยวางจำหน่ายอยู่ในปัจจุบันนั้นมีตำหนิ
เมล็ดพันธุ์ที่สถาบันวิจัยรวบรวมมาล้วนเป็นเมล็ดพันธุ์ที่ปลูกต่อจากรุ่นที่สามของเมล็ดพันธุ์ที่ตระกูลเว่ยจัดหาให้ ซึ่งผ่านการเร่งการงอกโดยนักเพาะปลูกก่อนนำออกจำหน่ายให้แก่ประชาชนทั่วไปทั่วสหพันธรัฐทั้งมวล