เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 262 ช่วยคน
เว่ยหนิงเดินไปหาเซียงเซียง พอเปิดปากก็เอ่ยปากขอให้มันช่วย
“เธอ……เธอจะเอาเลือดฉันไปทำไม?” เซียงเซียงถอยหลังไปสองสามก้าว พยายามออกห่างจากเธอ หนิงหนิงน่ากลัวเกินไปแล้ว จู่ ๆ ถึงจะมาขอให้มันปล่อยเลือด
“ช่วยเขา” เว่ยหนิงชี้ไปที่ชายที่ยังคงหมอบนิ่งไม่ขยับเขยื้อน
“นั่น……นั่นก็ไม่ควรจะเอาเลือดฉันสิ?”
“เขามีสภาวะพลังจิตคลุ้มคลั่ง ฉันเองก็ไม่มียาบรรเทาอาการ แถมยังหลอมปรุงไม่เป็น จะให้ต้มเธอให้เขากินก็คงไม่ใช่เรื่องใช่ไหม?” เว่ยหนิงเองก็จนปัญญา ในเมื่อเซียงเซียงบรรลุจิตวิญญาณแล้ว เลือดของมันน่าจะมีคุณสมบัติในการช่วยบรรเทาพลังจิตอยู่บ้าง หากนำมาใช้กับอาการพลังจิตคลุ้มคลั่งก็น่าจะได้ผลคล้ายกัน
เธอจะปล่อยให้คนผู้นี้ตายไปต่อหน้าต่อตาไม่ได้ อย่างน้อยเขาก็เป็นความหวังในการออกไปจากที่นี่