กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 258 ล้างแค้น
“เสี่ยวลวี่! สู้ ๆ! เธอเก่งที่สุดเลย!”
เสียงเล็กร้องเรียกอย่างตื่นเต้นและก้องกังวานดังขึ้นในผืนป่า
บนลานโล่งกลางผืนป่า รอยสีแดงสดใสกำลังโบกสะบัดพริ้วไหวตามแรงลม
ในระยะไกล วัวเถื่อนสองตัวที่มีดวงตาสีแดงฉานหอบหายใจออกมาอย่างรุนแรง กีบเท้าหน้าขุดคุ้ยพื้นดินอยู่ไม่ขาด เมื่อพวกมันเห็นสีแดงที่สั่นไหวอยู่ในระยะไกล นัยน์ตาก็เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว พวกมันคำรามแล้วพุ่งตรงไปยังสีแดงนั้นโดยลืมการต่อสู้ก่อนหน้าไปเสียสนิท ในสายตามีเพียงสีแดงที่เปลี่ยนตำแหน่งไปมาไม่หยุดหย่อน
เซียงเซียงที่อยู่ข้าง ๆ เฝ้ามองอย่างตื่นเต้น ไม่หยุดร้องตะโกนเชียร์