กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 256 เถาวัลย์ที่เดินได้
เสี่ยวลวี่แทบจะสาบานต่อฟ้าว่าตนไม่ได้ดื่มของเหลวน่าสะอิดสะเอียนนั่นเข้าไปจริง ๆ ทว่าในฐานะเถาวัลย์ต้นหนึ่ง มันไม่สามารถเอ่ยปากพูดได้ จึงต้องอาศัยเซียงเซียงเป็นผู้สื่อสารแทน
เว่ยหนิงฟังสิ่งที่เซียงเซียงถ่ายทอดจบ ก็เข้าใจว่าในท้ายที่สุดมันไม่ได้สูบเลือดของไก่กลายพันธุ์จนแห้งเหือดไปเสียหมด เพียงแค่ใช้ซากศพเป็นสารอาหารเท่านั้น และเพื่อป้องกันไม่ให้เธอพบเห็น มันจึงฝังเอาไว้อย่างลึกและไกลออกไป
อารมณ์ของเว่ยหนิงซับซ้อนอย่างยิ่ง
มันเรื่องอะไรกันเนี่ย!
เธอไม่เพียงแต่ปลูกลาเวนเดอร์ที่แปลงร่างได้ แต่ตอนนี้ยังเลี้ยงเถาวัลย์ที่รู้จักทำลายศพกลบร่องรอยอีกด้วย จะไม่มีพืชที่ปกติธรรมดามาให้เธอบ้างเลยหรืออย่างไร