ตอนที่ 250 เกลือสินเธาว์

ตอนที่ 250 เกลือสินเธาว์

เว่ยหนิงถูกกลิ่นอายอุ่น ๆ เป่ารดจนตื่นขึ้นมา ลืมตาขึ้นมาก็เห็นรูจมูกสีดำกลม ๆ สองรู ซึ่งทำให้ความง่วงงุนเพียงน้อยนิดของเธอปลิวหายไปจนหมดสิ้น

สายตาเลื่อนไปทางด้านข้าง ก็เห็นงวงยาวของลูกช้างและดวงตาคู่โตที่กำลังกะพริบปริบ ๆ

เว่ยหนิง:……

ดังนั้นที่แกเอาหัวครึ่งซีกยื่นเข้ามาในกระโจมของฉัน ก็เพราะแค่อยากดูฉันนอนงั้นเหรอ?

“อย่าเบียดเข้ามาอีกนะ กระโจมจะรับน้ำหนักแกไม่ไหวแล้ว!” เว่ยหนิงยื่นมือไปลูบงวงช้าง จากนั้นก็ตบเบา ๆ แล้วโบกมือไล่ออกไป

เห็นได้ชัดว่าสติปัญญาของลูกช้างนั้นไม่สูงเท่าช้างโตเต็มวัย มันคิดว่าเว่ยหนิงกำลังเล่นกับมัน จึงยังพยายามจะเบียดเข้ามา กระโจมที่ไม่ใหญ่นักเริ่มสั่นคลอนจนใกล้จะพังลงมาแล้ว