กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 247 เกลือ
ในป่าทึบเงียบสงัด มีเพียงเสียงใบไม้สีเขียวเข้มเสียดสีกันยามถูกสายลมพัดไหว
หมูป่าคลั่งเขี้ยวยาวตัวหนึ่งที่ร่างเต็มไปด้วยคราบโคลนส่งเสียงฮึดฮัดพลางมุดออกมาจากป่า จมูกฟุดฟิดดมไปทางซ้ายทีขวาที ครั้นพบอาหารถูกปากก็รีบกัดกินอย่างเอร็ดอร่อย
ในขณะที่เจ้าหมูป่ากำลังกินอาหารอย่างเพลิดเพลิน จู่ ๆ ก็มีคนกระโดดลงมาจากต้นไม้ข้าง ๆ ผู้ที่มาใหม่ท่าทางปราดเปรียวในมือถือกระบี่ยาว ปลายเท้าแตะพื้นแล้วใช้น้ำหนักตัวกระโดดขึ้น กระบี่ในมือชี้ตรงไปที่หมูป่าโข่งตัวนั้น
สัตว์กลายพันธุ์นั้นไวต่ออันตรายอย่างมาก กระบี่ของเว่ยหนิงยังไม่ทันถึงตัว เจ้าหมูป่าก็หยุดเคี้ยวอาหารแล้วหมุนตัวพุ่งชนเข้ามาทันที