ตอนที่ 235 เขตอุกกาบาต

ตอนที่ 235 เขตอุกกาบาต

“หนิงหนิง!”

“หนิงหนิง!”

เว่ยหนิงปวดศีรษะแทบระเบิด การใช้พลังพิเศษมากเกินไปทำให้ร่างกายเธอทรมานอย่างแสนสาหัส ทั้งยังรู้สึกมึนงงไปหมด เธอเพียงต้องการนอนนิ่ง ๆ เพื่อพักฟื้น แต่กลับมีเสียงคอยเรียกชื่อเธอไม่หยุดหย่อนข้างหู ทำให้ยากที่เธอจะแสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน

เว่ยหนิงทอดสายตามองเพดานยานที่แผ่ไอเย็นออกมา แววตาของเธอพร่าเลือน สมองที่ยังไม่ตื่นเต็มที่ทำให้เธอนึกไม่ออกชั่วขณะว่าตนอยู่ที่ใด อาการปวดศีรษะตุบ ๆ ยังคงเล่นงานไม่หยุด และเสียงข้างหูก็ยังคงดังต่อเนื่อง

กลิ่นคาวเลือดที่โชยอบอวลอยู่ในอากาศทำให้ความคิดของเธอค่อย ๆ แจ่มชัดขึ้น จนจำได้ว่าตัวเองกำลังอยู่บนยานดวงดาว

“หุบปาก!” เว่ยหนิงอยากจะยกมือขึ้นปัดเสียงที่คอยตะโกนเรียกเธอไม่หยุดข้างหูนั่น แต่กลับไม่มีแรงแม้แต่น้อย เธอจึงเอ่ยปากอย่างหงุดหงิด