กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 218 ถูกจับ
“ลุงเหวิน ผมอยากกินครับ!”
ทันทีที่สองพ่อลูกตระกูลเว่ยจากไป พังเจียวก็มองพังรุ่ยเหวินด้วยสายตาออดอ้อน เธอไม่อยากพลาดอาหารรสเลิศที่อยู่ในกำมือนี้ไป
“อะแฮ่ม... มีใครอยากเป็นคนทำอาหารเย็นนี้ไหม?” พังรุ่ยเหวินพูดอย่างรู้สึกผิด เขาคือคนที่เกือบทำครัวระเบิดมาแล้ว งานหนักหนาสาหัสเช่นนี้มอบให้คนอื่นทำดีกว่า!
เขาเหมาะแค่การนั่งรอทานเท่านั้น!
“หัวหน้าครับ ผมทำเป็น!”
“คุณหนูครับ ผมทำเป็น!”
...
ในกลุ่มมีหลายคนยกมือตะโกนบอก ก่อนหน้านี้พวกเขาอยากจะพูดตั้งแต่แรกแล้ว แต่เพราะหัวหน้ายังไม่ออกคำสั่ง ในฐานะลูกน้องใครจะกล้าเอ่ยปาก ตอนนี้หัวหน้าออกคำสั่งแล้ว หากยังทำเป็นใบ้อยู่อีก คนที่จะเสียประโยชน์ก็คือตัวเอง
แม้ตอนนี้จะยังไม่ชัดเจนว่าภารกิจที่พวกเขามาที่นี่คืออะไร แต่เมื่อฟังคำพูดของหัวหน้าเมื่อสักครู่ ก็พอจะคาดเดาได้บ้างว่าไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอย่างแน่นอน