เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 191 ปุ๋ยอินทรีย์
“พวกคุณกำลังคุยเรื่องอะไรกันอยู่คะ?”
เว่ยหนิงพาหุ่นยนต์เดินเข้ามา เมื่อเห็นพวกเขาล้อมวงกันอยู่จึงเอ่ยถามขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ
“ไม่มีอะไร... หนิงหนิง ลูกขนมูลไก่พวกนี้มาทำไมหรือ?” เย่หลิงที่กำลังจะตอบหันไปเห็นสิ่งที่อยู่ในถังที่หุ่นยนต์ถือมาจึงรีบถามด้วยความสงสัย
“หนิงเห็นว่าหมักได้ที่แล้วเลยเอามาใช้ค่ะ” เว่ยหนิงขยับหลีกทางให้หุ่นยนต์โปรยมูลไก่ในถังลงบนแปลงที่ปลูกพืชไว้แล้ว
มูลไก่ผ่านการหมักมาพอสมควรและใช้ได้ที่แล้ว เธอจึงสั่งให้หุ่นยนต์ขนมา
คนอื่น ๆ ที่เห็นฉากนี้ต่างเบิกตากว้าง ไม่กล้าเชื่อว่าเว่ยหนิงจะสั่งให้หุ่นยนต์โปรยมันลงไปจริง ๆ
ความคิดน่าสะอิดสะเอียนแวบเข้ามาในหัวของพวกเขาพร้อมกันจนพากันโก่งคออาเจียนที่ข้างทาง
พระเจ้า! นี่พวกเขาต้องกินผักที่ปลูกด้วยมูลไก่หรอกหรือ? แบบนั้นก็ไม่เท่ากับว่ากำลังกินมูลไก่อยู่หรอกหรือไง?
พอคิดถึงความเป็นไปได้นี้ พวกเขาก็อาเจียนออกมาอีกรอบ