เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 172 จากลา
ม๋อตัวพึงพอใจกับอาหารที่เว่ยหนิงทำให้มาก เขาทานอย่างอิ่มหนำสำราญ
หลังจากทานมื้อหลัก เขายังได้ทานขนมฟาเกาข้าวที่เว่ยหนิงตั้งใจทำมาให้โดยเฉพาะ
ราวกับต้องการแก้แค้นที่ก่อนหน้านี้แย่งหลานตี๋กับคนอื่นไม่สำเร็จ เขาจึงถือขนมฟาเกาข้าวส่งกลิ่นหอมฟุ้งแกว่งไปแกว่งมาต่อหน้าพวกเขาสลับไปมา จนกระทั่งเห็นสีหน้าหิวกระหายของคนเหล่านั้นถึงค่อยกัดลงไปคำหนึ่งอย่างอ้อยอิ่ง
หลานตี๋และเย่หลิงตัดสินใจแสดงละครตบตาเพื่อรักษาน้ำใจเขา ซึ่งดูจะลำบากอยู่ไม่น้อย
ก่อนหน้านี้เพราะไม่เคยทานขนมฟาเกาข้าวมาก่อน ความยับยั้งชั่งใจจึงกระเจิดกระเจิงไปหมด พวกเขาถึงได้ทำเรื่องเสียมารยาทเช่นนั้น
ตอนนี้สติกลับมาครบถ้วนและรู้ว่าม๋อตัวทำไปเพื่อแกล้งยั่วประสาท แต่พวกเขาก็ยังคงให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี