ตอนที่ 135 ฝูงหนู

ตอนที่ 135 ฝูงหนู

เว่ยหนิงไม่รู้เลยว่าทุกการกระทำของเธอถูกเฉินฮ่าวเจี๋ยเฝ้ามองอยู่อย่างชัดเจน เธอเตะลำต้นไผ่ด้วยความหงุดหงิด ทว่ากลับทำตัวเองเจ็บจนต้องสูดปาก

“ช่างเถอะ ไหน ๆ ก็ไม่เห็นมีหนู งั้นตัดหน่อไม้ไปสักสองสามต้นก่อนดีกว่า ดูอวบอ้วนน่าทาน แถมคงอร่อยแน่ ๆ”

ผ่านไปอีกสิบนาทีก็ยังไม่พบอะไร เว่ยหนิงเริ่มเหม่อลอย ความคิดของเธอไปจดจ่ออยู่ที่หน่อไม้เสียแล้ว

หน่อไม้อวบอ้วนตั้งเยอะ ถ้าไม่เอาไปด้วยคงน่าเสียดายแย่

คิดแล้วก็ทำเลย เว่ยหนิงเตะเข้าที่โคนหน่อไม้หนึ่งทีเต็มแรง

เพียงได้ยินเสียงดังกร๊าก หน่อไม้ก็หักออกจากโคน เหลือเพียงชั้นเปลือกนอกที่ยังเชื่อมกันอยู่

“สมแล้วที่แรงเยอะขึ้น” เว่ยหนิงเก็บหน่อไม้เตรียมจะเตะต้นถัดไป