กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 127 โชคดีจริง ๆ
เมื่อได้ยินลาเวนเดอร์บอกว่าตัวมันมีหนึ่งเดียว เว่ยหนิงในใจก็รู้สึกโชคดีอย่างบอกไม่ถูก
ถึงอย่างไรมีตัวตนที่พิเศษขนาดนี้เพียงต้นเดียวก็พอแล้ว หากมีเพิ่มมาอีกกองหนึ่ง เธอไม่อาจจินตนาการได้เลยว่าจะเป็นฉากแบบไหน
ทว่าเมื่อนึกถึงก่อนหน้านี้ที่เธอเอาเมล็ดที่ตัดลงมาไปปลูก แถมมันยังงอกออกมาด้ว
เธอก็ยังอดไม่ได้ที่จะถาม
“ก็เมล็ดที่เธอ... ให้กำเนิดมาก่อนหน้านี้ พวกมันจะไม่เป็นเหมือนกับเธอใช่ไหม”
ถามจบ เว่ยหนิงก็รู้สึกว่าตัวเองพูดแบบนี้ ไม่รู้ว่ามันจะเข้าใจหรือไม่
ในระหว่างที่กำลังคิดว่าจะอธิบายอย่างไรดี
ลาเวนเดอร์ก็พูดขึ้นมาอีกว่า “นั่นเป็นเพียงผลไม้ธรรมดาเท่านั้น”
???