ตอนที่ 87 การยืนท่าม้า

ตอนที่ 87 การยืนท่าม้า

สุดท้ายอู่ปันก็ยังไม่ได้แตะต้องตัวเว่ยหนิง เพียงแค่ป้อนสารอาหารเสริมให้เธอหนึ่งหลอด

ตอนที่พวกเขาเริ่มต้นฝึกใหม่ ๆ หลังฝึกเสร็จล้วนต้องฟื้นฟูเรี่ยวแรงด้วยตัวเองแล้วประคองกันกลับไปกับเพื่อนร่วมทีม ในสายตาของเขาไม่มีสิทธิพิเศษใด ๆ เขาจึงไม่ได้แบกเว่ยหนิงกลับไป

เว่ยหนิงตื่นขึ้นมารู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัว ทั้งมือ ขา และเอว โดยเฉพาะบั้นท้ายที่ชาด้านไปหมดแล้ว

“ตื่นแล้วสินะ”

เว่ยหนิงหันไปมอง อู่ปันยังคงยืนอยู่ที่เดิม แม้แต่ท่าทียังเหมือนเดิมเป๊ะ เป็นท่ายืนทหารมาตรฐาน

“ปวดจัง” เว่ยหนิงขยับร่างกายนิดหน่อย พยับทีเดียวสะเทือนไปทั้งร่าง ความรู้สึกปวดเมื่อยไร้เรี่ยวแรงแผ่ซ่านไปทั่วตัว