กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 67 มันคือ...
เฉินฮ่าวเจี๋ยและอู่ปันชักกระบี่กลับแทบจะพร้อมกัน บนใบหน้าของพวกเขาเปี่ยมไปด้วยความคลั่งไคล้กระหายเลือด กระบี่ในมือยังมีเลือดหยดลงมา
ทั่วทั้งหุบเขาเต็มไปด้วยซากศพของหมูคลั่ง เมื่อเห็นหมูคลั่งเกลื่อนพื้น ทั้งสองก็ยิ้มออกมา
(ชักกระบี่เก็บ พวกเขาก็เริ่มเก็บกวาดผลงาน ทั้งหมดนี้คือวัตถุดิบอาหารที่สามารถนำกลับไปกินได้อีกพักใหญ่ พวกเขาไม่ลืมเลยว่าบนดาวสีเขียวแห่งนี้ยังมีเหล่าจอมเขมือบรออยู่)
(หมูคลั่งกว่าร้อยตัวถูกเก็บเข้าปุ่มมิติของพวกเขา จนเกือบจะเต็มแน่น)
เมื่อพวกเขาเก็บกวาดกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว เว่ยตงและเว่ยหนิงถึงได้เดินลงมาจากไหล่เขา
“ตงจื่อ ปุ่มมิติของนายยังพอมีที่ว่างเท่าไหร่” เฉินฮ่าวเจี๋ยถามเว่ยตงที่เดินเข้ามา