กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 57 อสูรปลา
“พี่ใหญ่ เราจับปลาพวกนี้มากินกันเถอะ?” เว่ยหนิงมองเขาด้วยแววตาคาดหวัง
เว่ยหนิงกุมขมับ เป็นแบบนี้อีกจนได้
“ไอ้นี่มันกินไม่ได้จริงๆ แถมยังมีพิษ ก่อนหน้านี้มีคนจับมาต้มแล้วเผลอดื่มน้ำแกงไปคำเดียว ถึงกับต้องส่งโรงพยาบาลไปล้างท้องเลยนะ”
“คนคนนั้นไม่ได้ทำความสะอาดก่อนต้มเหรอ?” เว่ยหนิงรู้ว่าปลาบางชนิดกินไม่ได้ แต่ปลาปกติทั่วไปมันไม่มีพิษหรอก
เธอมองปลาในลำธารพวกนั้น ดูปกติมาก เหมือนกับปลาเฉาก๊วยหรือปลาลิ้นเซียนที่เธอเคยเห็น
น้ำพวกนี้ก็ใสสะอาด ปลาเติบโตได้ ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรนี่?
“ทำแล้วสิ ก็แค่ตัดหัวอสูรปลาทิ้งไป” เว่ยหนิงตอบอย่างมั่นใจ
คราวนี้ถึงคราวเว่ยหนิงพูดไม่ออก ในเมื่อทำความสะอาดปลาไม่ถูกวิธี ถ้ากินแล้วไม่มีปัญหาสิถึงจะแปลก