ตอนที่ 2 ความจริง

ตอนที่ 2 ความจริง

เมื่อเว่ยหนิงลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง เธอพบว่าตัวเองกำลังนอนอยู่บนเตียง แสงสว่างจ้าจากภายนอกหน้าต่างสอดส่องเข้ามา พร้อมกับเสียงพูดคุยที่ดังแว่วมาให้ได้ยิน

เธอรู้สึกหิวน้ำอย่างมาก จึงพยายามจะลุกขึ้น แต่เพียงแค่ขยับตัว กล้ามเนื้อทั่วร่างก็ประท้วงด้วยความเจ็บปวด

เธอเพิ่งจะนึกย้อนกลับไปได้ว่าตนเองได้ทำอะไรลงไปบ้าง

สมองรู้สึกปวดตุบ ๆ ร่างกายไร้เรี่ยวแรง นี่เป็นผลข้างเคียงจากการใช้พลังพิเศษมากเกินไป รอให้พลังฟื้นตัวก็จะหายดีเอง

เธอคลึงขมับที่ปวดร้าวพลางนึกถึงเหตุการณ์ก่อนจะหมดสติไป เธอเอามือคลำที่ลำคอแต่กลับไม่พบรอยแผลแม้แต่น้อย ความสงสัยจึงพลุ่งพล่านขึ้นมา

นี่มันผิดปกติไม่ใช่หรือ? หรือว่าสุดท้ายเธอเป็นคนฆ่ากระต่ายกลายพันธุ์ตัวนั้น? แต่เธอกลับจำอะไรไม่ได้เลยนี่นา?

ขณะที่กำลังครุ่นคิด ประตูก็ถูกผลักเข้ามาจากภายนอก หญิงคนหนึ่งถือหลอดสารอาหารเหลวเดินเข้ามา เมื่อเห็นคนที่นอนอยู่บนเตียงฟื้นแล้ว เธอก็ร้องเรียกออกไปข้างนอกด้วยความดีใจ “เหล่าเว่ย รีบมาเร็ว หนิงหนิงฟื้นแล้ว!”

พูดจบเธอก็เดินเข้ามาประคองเว่ยหนิงขึ้นอย่างระมัดระวัง พร้อมสอบถามว่าร่างกายยังรู้สึกไม่สบายตรงไหนบ้าง หรือหิวหรือไม่