ตอนที่ 39 สำนักสวรรค์เร้นลับมีแต่คนโหดเหี้ยมทั้งนั้น

ผ้าเช็ดหน้าสีขาวที่อาบย้อมด้วยโลหิตถูกกู้ฉางเฟิงโยนทิ้ง

ทว่า

ผ้าเช็ดหน้าสีขาวมิได้ร่วงหล่นลงมาตรง ๆ หากแต่หมุนคว้างขึ้นอย่างรวดเร็วราวกับเครื่องตัด

เจ้าสำนักน้อยมหาสุญตาและคนอื่น ๆ ต่างหวาดกลัวสุดขีด จิตสำนึกทำให้พวกเขาคิดจะถอยหลบเพื่อหลีกหนีคมสังหารของผ้าเช็ดหน้าสีขาว

ทว่าในดวงตาที่กู้ฉางเฟิงหรี่ลงเล็กน้อย กลับมีแสงทองเจิดจ้ากำลังส่องประกาย

ปราณโลหิตแห่งกายาศักดิ์สิทธิ์ปกคลุมมิติแคบ ๆ แห่งนี้

ภายใต้แรงกดข่มของสายเลือด เจ้าสำนักน้อยมหาสุญตาทั้งสามไม่อาจขยับเขยื้อนได้!

พวกเขาทำได้เพียงเบิกตามองผ้าเช็ดหน้าสีขาวอาบโลหิต แปรเปลี่ยนเป็นคมมีดของเทพมรณะซึ่งเก็บเกี่ยวชีวิต

ฉัวะ—

เสียงเลือดเนื้อถูกตัดขาดพลันดังขึ้น