ตอนที่ 17 ท่านบุตรศักดิ์สิทธิ์ โปรดสร้างความรุ่งโรจน์ให้เสวียนเทียน

กู้ฉางเฟิงกลั้นหัวเราะไว้ไม่อยู่ จางอู๋เหยียนช่างโหดเหี้ยมจริง ๆ!

หากเซียวเทียนมิใช่ตัวเอกและมิได้รับการเกื้อหนุนจากรัศมีตัวเอก เกรงว่าหัวใจมรรคาของเขาคงพังทลายไปแล้วในยามนี้!

มุมปากที่ยกขึ้นเล็กน้อยของกู้ฉางเฟิง เมื่ออยู่ในสายตาของเซียวเทียน ย่อมกลายเป็นการเยาะเย้ยโดยไร้เสียง

เซียวเทียนกำหมัดแน่น ขบฟันจนเกิดเสียงกร๊อบ ๆ

“อาจารย์ ท่านจะต้องเสียใจ”

เซียวเทียนกล่าวกับจางอู๋เหยียนด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“อีกไม่นานท่านก็จะรู้ว่า เจ้าสิ่งล้ำค่าในสายตาของท่าน แท้จริงแล้วเป็นเพียงหมอนปักลายที่ภายในยัดฟางเต็มใบ!”

กล่าวจบ เซียวเทียนก็หุบปาก ไม่ส่งเสียงใดอีก เพียงจ้องกู้ฉางเฟิงเขม็ง

เขากำลังอดทน รอคอยให้กู้ฉางเฟิงขายหน้า!

แม้เสียงหัวเราะเยาะของจางอู๋เหยียนและเหล่าศิษย์สำนักสวรรค์เร้นลับจะดังกึกก้องจนแก้วหูแทบแตก