เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Meowlucky_Novel
ไป๋เนี่ยนเซิงเห็นรอยยิ้มอ่อนโยนเต็มใบหน้าของกู้ฉางเฟิง
ในใจพลันแค่นเสียงหึ เอ่ยเยาะเย้ยว่า:
“กู้ฉางเฟิง เจ้าอยากทำตัวเป็นคนดีใช่หรือไม่? หึ ๆ ได้!”
“เช่นนั้นข้าจะอยู่ข้างกายเจ้า ใช้สถานะของเจ้าแสวงหาทรัพยากรจำนวนมหาศาล!”
“ไม่ช้าก็เร็ว ข้าจะทำให้เจ้ารู้ว่า การเป็นคนดีในโลกเร้นลับอันโหดร้าย เป็นเรื่องโง่เขลาเพียงใด!”
แม้ในใจจะก่นด่ากู้ฉางเฟิงว่าเป็นเจ้าคนโง่เขลาอย่างบ้าคลั่ง
ทว่าไป๋เนี่ยนเซิงยังคงฝืนยิ้มออกมา ก่อนเดินไปหากู้ฉางเฟิง
“องค์บุตรศักดิ์สิทธิ์ท่าน ท่านไปที่ใดมาหรือ? พวกข้ารอท่านอยู่หนึ่งราตรีเชียว”
ท้ายที่สุดไป๋เนี่ยนเซิงยังเยาว์วัย แม้รู้จักอดกลั้น ทว่าไม่อาจซ่อนอารมณ์ได้อย่างแท้จริง
ดังนั้นแม้ถ้อยคำของเขาจะต่ำต้อย แต่สุ้มเสียงกลับหยิ่งผยอง ราวกับแฝงความประชดประชันอยู่หลายส่วน