กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Meowlucky_Novel
“ฉางเฟิง ก่อนหน้านี้พวกเราผิดเอง ขอเจ้าโปรดยกโทษให้พวกเรา”
“ขออภัย ฉางเฟิง พวกเราไม่ควรระบายโทสะใส่เจ้า เจ้าทุบตีพวกเราสักยกเถิด!”
“ฉางเฟิง พวกเราจะโขกศีรษะให้เจ้า ขอเพียงเจ้ายอมละเว้นพวกเราสักครั้ง ไม่ว่าเจ้าสั่งให้พวกเราทำสิ่งใด พวกเราจะทำทุกอย่าง!”
ผู้อาวุโสฝ่ายนอกหลายคนหวาดกลัวจนใบหน้าซีดเขียว ร่ำไห้น้ำตานอง โขกศีรษะรัวราวกับตำกระเทียม แม้เลือดสดจะไหลอาบหน้าผากก็หาได้ใส่ใจไม่
กู้ฉางเฟิงมองคนทั้งหลายด้วยสีหน้าเย็นชา
เขามิใช่อริยะผู้เมตตาอะไร
การเป็นอริยะในโลกพิสดารแห่งนี้ ย่อมเท่ากับรนหาที่ตายโดยแท้!
ดังนั้น เมื่อพบวาสนาก็ต้องแย่งชิง เมื่อพบศัตรูก็ต้องสังหาร!
หาไม่แล้วก็รังแต่จะสร้างความลำบากให้ตนเอง!
กู้ฉางเฟิงเหยียบศีรษะของผู้อาวุโสหลิวด้วยเท้าข้างหนึ่ง