เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 634 คุ้มค่า
3 เดือนต่อมา กองเรือขนาดมหึมากำลังแล่นอยู่กลางมหาสมุทร เรือของกองทัพเรือแล่นนำหน้า ตามด้วยเรือทั่วไปที่บรรทุกทั้งผู้คนและสินค้า เรือทั้งเล็กและใหญ่มีจำนวนมากกว่า 300 ลำ มองจากระยะไกลแล้วช่างยิ่งใหญ่ตระการตา
“ท่านพ่อ พวกเราจะไปที่ใดกันหรือ” เด็กหญิงวัย 7-8 ขวบคนหนึ่งถาม ครอบครัวของนางเดิมอาศัยอยู่ที่จวิ้นกุ้ย บิดาของนางเป็นเจ้าหน้าที่ผู้ช่วยเจ้าเมืองจวิ้นกุ้ย บัดนี้ได้รับมอบหมายให้ไปประจำยังดินแดนโพ้นทะเล เรือของพวกนางอยู่ในกลุ่มเรือที่เดินทางไกลที่สุด และยังเป็นเรือที่ใหญ่ที่สุดในบรรดาเรือเหล่านี้ด้วย
“ไปบ้านใหม่ของพวกเรา” เจ้าเมืองเฮ่าคนใหม่ตอบ อันที่จริงตัวเขาเองก็ยังบอกไม่ได้อย่างถูกต้องนักว่าจะไปที่ใด เขาเป็นหนึ่งในขุนนางชุดแรกที่ได้รับแต่งตั้งให้ไปประจำทวีปอเมริกา ในรุ่นเดียวกันมีทั้งหมด 5 คน ล้วนเป็นขุนนางวัยฉกรรจ์ มีประสบการณ์บริหารราชการอยู่บ้าง และมีชาติกำเนิดสามัญ
แน่นอนว่าเขามีแผนที่ภูมิประเทศอยู่ฉบับหนึ่ง มันเป็นเอกสารลับสุดยอด แม้แต่คนในครอบครัวก็ห้ามดู ในแผนที่ระบุเขตปกครองของเขา รวมถึงเส้นทางเดินเรือสำหรับการเดินทางไกลครั้งนี้
“ท่านพ่อ ข้าชอบแล่นเรือกลางทะเล” เด็กอีกคนที่ตัวเล็กกว่ากล่าว นี่คือบุตรชายวัย 5 ขวบของนายอำเภอเฮ่า
“ข้าก็ชอบ ข้ายังชอบขึ้นฝั่งด้วย ผู้คนบนฝั่งแตกต่างจากชาวต้าเฉียนของเรามาก” เด็กหญิงกล่าว
“ไม่ใช่แค่คนที่ต่างกัน ปลาเองก็ไม่เหมือนกัน ผลไม้ก็ไม่เหมือนกัน” เด็กชายพูด