เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 617 แจ้งให้ทราบ
หน้าประตูวังหลวงเหลือเพียงเซียวหยวนจิ่นกับจางเสี่ยวหุน นอกจากนี้ยังมีองครักษ์และสาวใช้ของเซียวหยวนจิ่น รถม้าของนางจอดอยู่ไม่ไกล องครักษ์ที่เฝ้าประตูวังหลวงมองจางเสี่ยวหุนกับเซียวหยวนจิ่นด้วยความอยากรู้อยากเห็น สายตาที่มองจางเสี่ยวหุนทั้งยำเกรงทั้งอิจฉา
องค์หญิงอันหยางกับโหวติ้งไห่เข้าไปในวังหลวงตามลำดับก่อนหลัง แล้วก็ออกมาพร้อมกัน คนที่ตาแหลมย่อมดูออกว่าทั้งสองมีเรื่องสำคัญ ดูท่าเมืองหลวงคงจะมีงานมงคลแล้ว!
ในสายตาพวกเขา จางเสี่ยวหุนเป็นบุคคลในตำนานที่น่าเหลือเชื่อ ใช้เวลาไม่ถึง 5 ปี จากเด็กหนุ่มบ้านนอกแห่งชายแดนเหนือ ก้าวกระโดดขึ้นเป็นแม่ทัพใหญ่กองทัพเรือต้าเฉียน ได้รับแต่งตั้งเป็นโหวติ้งไห่ มองดูแล้วนี่กำลังจะรับองค์หญิงอันหยางเป็นภรรยาหรือ?
พวกเขาซึ่งเป็นบุตรหลานตระกูลขุนนางผู้มีสิทธิ์เฝ้าพระราชวัง ต่างก็มีโอกาสพบองค์หญิงอันหยางอยู่บ่อยครั้ง ในหมู่ชายหนุ่มเหล่านั้น จะมีสักกี่คนที่พบองค์หญิงแล้วไม่หวั่นไหว? บางคนถึงกับขอให้ครอบครัวไปทูลขอองค์หญิงจากราชวงศ์ สุดท้ายก็มักถูกครอบครัวดุด่ากลับมา “เหตุใดเจ้าไม่ไปแต่งนางฟ้าสักคนเล่า?”
มีเพียงบุคคลอย่างโหวติ้งไห่เท่านั้นที่คู่ควรกับองค์หญิงอันหยาง องครักษ์จวนองค์ชายใหญ่คงถือว่าโหวติ้งไห่เป็นเจ้านายไปแล้วกระมัง ปกติพวกเขาแทบไม่ชายตามองบุตรหลานตระกูลขุนนางที่เฝ้าประตูวังอย่างพวกนี้ด้วยซ้ำ หากใครแอบมององค์หญิงนานไปสักหน่อย ก็จะได้รับสายตาเตือนจากพวกเขา