เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 604 เข้าสู่เมือง
เมืองมายาตรงหน้าไม่มีแนวกำแพง หอพิธีบูชายัญเป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในเมือง ส่วนอาคารอื่นๆ ล้วนสร้างล้อมรอบหอพิธีบูชายัญ จางเสี่ยวหุนจึงเห็นฝูงชายเปลือยกายถือหอกวิ่งออกมาอย่างโกลาหลวุ่นวาย บางคนถือกระบองดาบหินออบซิเดียนของชาวมายา พวกเขาไม่มีขบวนรบเป็นแบบแผน ใครวิ่งได้เร็วกว่าก็มีโอกาสจับศัตรูได้มากกว่า หากตายก็ถือว่าได้สังเวยตนเองให้เทพเจ้า นับเป็นความตายที่มีเกียรติยิ่ง
“ยิง!” จางเสี่ยวหุนสะบัดมือ
คนกลุ่มนี้เห็นชัดว่ามาเพื่อสู้รบ จะสังหารพวกเขาก็ไม่ยาก แต่เพิ่งเหยียบย่างเข้าสู่คาบสมุทรยูคาทานก็สร้างความแค้นกับคนท้องถิ่นเสียแล้ว เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่วิธีที่ดี ทว่าอาวุธในมือชนพื้นเมืองเหล่านี้ แม้จะดูดั้งเดิม แต่ได้ยินว่ากระบองดาบหินออบซิเดียนสามารถฟันหัวม้าขาดได้โดยตรง ปล่อยให้พวกเขาเข้ามาใกล้ก็อันตรายไม่น้อย