กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 599 คืนส่งท้ายปี
คืนส่งท้ายปีเก่ามาถึงอีกครั้ง แม้จะติดตั้งหลอดไฟฟ้าแล้ว เรือนหมายเลขหนึ่งในตรอกหลิ่วเฉวียน—เอ่อ ตอนนี้เรียกว่า “จวนโหวติ้งไห่”—จะประดับประดาโคมไฟและผ้าแพรหลากสีไปทั่วทุกแห่ง แต่บรรยากาศรื่นเริงกลับยังขาดอะไรไปเล็กน้อยเมื่อเทียบกับปีก่อนๆ
นั่นเป็นเพราะในจวนโหวติ้งไห่ไม่มีโหวติ้งไห่อยู่ จางเสี่ยวหุนไม่ได้ฉลองปีใหม่ในจวนเหมือนทุกปี ทุกคนจึงรู้สึกเหมือนขาดบางสิ่งไป โชคดีที่ในจวนมีเด็กน้อยอยู่มาก เทศกาลปีใหม่เป็นช่วงเวลาที่พวกเขามีความสุขที่สุด ปีนี้เด็กโปรดของทุกคนในจวนคือเซียวจิ้งเถิง—แน่นอนว่านี่เป็นคำเรียกเล่นๆ ที่จางเสี่ยวอิงตั้งขึ้นเอง ตอนนี้เขายังไม่มีชื่อเป็นทางการ เพราะพี่ชายของเขาชื่อ “ตั้นตั้น” ทุกคนจึงเรียกเขาว่าเอ้อร์ตั้น