เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 594 สบตา
“กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง—ข้าเร็วกว่าท่าน!”
เดินทางไกลนับพันลี้นานถึง 3 เดือนกว่าจะมาถึงเมืองหลวงแห่งหัวเซี่ย—ใช่แล้ว บัดนี้ผู้คนต่างเรียกเมืองหลวงว่าเมืองหลวงแห่งหัวเซี่ย หูตันยังไม่ทันเข้าเมืองก็พบสิ่งสะดุดตาเสียแล้ว
ขณะนั้นเป็นช่วงต้นฤดูใบไม้ร่วงในเมืองหลวง ท้องฟ้าสูงโปร่ง อากาศเย็นสบาย เด็กหนุ่มกลุ่มหนึ่งแต่งกายหรูหรา กำลังขี่พาหนะประหลาดที่มีล้อเพียง 2 ล้อ พวกเขากลับทรงตัวอยู่บนนั้นได้โดยไม่ล้ม เห็นได้ชัดว่ากำลังแข่งกันว่าใครจะไปได้เร็วกว่า คล้ายกับกิจกรรมแข่งม้าของพวกเขา
เมื่อถึงประตูเมือง นอกจากขุนนางจากสำนักหงหลูที่มารอรับหูตันแล้ว ยังมีขันทีจากตำหนักฮองเฮามารออยู่ด้วย
“ข้าน้อยคารวะองค์ชายหูตัน ขอองค์ชายทรงพระเกษมสำราญ ทางวังได้รับโทรเลขจากอำเภอจิ้นซาน ฮองเฮาทรงคาดการณ์ว่าพระองค์จะเสด็จถึงเมืองหลวงในวันนี้ จึงมีรับสั่งให้ข้าน้อยมารอรับพ่ะย่ะค่ะ” ขันทีเฒ่ากล่าวด้วยรอยยิ้ม