เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 592 พุทธอาณาจักร
คมดาบวาววับสะท้อนแสงเย็นเยียบแสบตาใต้แสงตะวัน แม่ลูกคู่หนึ่งวิ่งหนีสุดชีวิตท่ามกลางแสงคมกริบ มารดาพลาดท่าสะดุดล้มลง บุตรชายเห็นว่ามารดาตามมาไม่ทัน จึงหันกลับไปดึงนางให้ลุกขึ้นเพื่อหนีเอาชีวิตรอดต่อ
“รีบหนีไป! รีบหนีไป! ไม่ต้องห่วงแม่!” หญิงผู้นั้นผลักเด็กชายพลางตะโกนจนเสียงแหบ นางข้อเท้าแพลง วิ่งต่อไม่ไหวแล้ว จะให้บุตรชายต้องมาตายไปด้วยไม่ได้
เด็กชายอายุราว 11 หรือ 12 ปี กัดฟันลากมารดาให้ขยับหนี ทว่าโจรหมาป่ามาถึงตรงหน้าอย่างรวดเร็ว ดาบโค้งที่ชูขึ้นสูงกำลังจะฟันลงมา
หญิงผู้นั้นร้องลั่น ก่อนรวบรวมเรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายผลักบุตรชายให้ล้มลงกับพื้น แล้วใช้ร่างกดทับเขาไว้ รอให้ดาบโค้งฟันลงบนตัวนาง ทว่ารออยู่นานดาบก็ยังไม่ฟันลงมา กลับมีเพียงเสียงม้าร้องลั่นพลางหมุนวนอยู่รอบตัว
เด็กชายถูกมารดากดอยู่กับพื้น มองเห็นเหตุการณ์ชัดเจน ตอนที่ดาบโค้งของโจรหมาป่าฟันลงมาได้ครึ่งทาง ใบหน้าที่กำลังแสยะยิ้มพลันถูกบางสิ่งพุ่งเข้าใส่ เลือดสาดกระจายชั่วพริบตา ร่างของมันก็ร่วงจากหลังม้า ตอนนี้กำลังขดตัวอยู่แทบเท้ามารดาของเขานั่นเอง!