เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 590
เมืองแห่งนี้เป็นถิ่นที่ชาวสิงหลตั้งรกรากอยู่นานกว่าพันปี เมื่อก้าวผ่านประตูเมืองเข้ามา กลิ่นอายแห่งประวัติศาสตร์อันยาวนานของนครหลวงซีลอนก็ปะทะเข้ามา ทว่าผู้คนที่อาศัยอยู่ในนครหลวงกลับเป็นชาวทมิฬ จึงดูไม่กลมกลืนกันอยู่บ้าง เมื่อชาวทมิฬเข้ามา ชาวสิงหลก็ทยอยถอยร่นลงใต้ ภายในเมืองจึงไม่เห็นชาวสิงหลแม้แต่เงา
ในห้วงเวลาอีกมิติหนึ่ง เมืองโบราณแห่งนี้ซึ่งปัจจุบันมีชื่อว่าอนุราธปุระ เคยเป็นเมืองหลวงแห่งแรกของราชวงศ์สิงหล ต่อมาเมื่ออำนาจของชาวทมิฬเพิ่มขึ้น ชาวสิงหลจึงอพยพลงใต้ และสร้างเมืองหลวงขึ้นอีก 2 แห่งระหว่างทาง
ชาวเมืองต่างมองเหล่าทหารกองทัพเรือที่เดินแถวเข้าสู่ถนนในเมืองด้วยความประหลาดใจ ทหารเหล่านี้แตกต่างจากทหารที่พวกเขาเคยพบเห็นอย่างสิ้นเชิง เมื่อก่อนเหล่าทหารมักมองพวกเขาราวกับฝูงหมาป่าจ้องเหยื่อ แต่ทหารเหล่านี้แทบไม่มองพวกเขาเลย สายตาจับจ้องอยู่เบื้องหน้า อีกทั้งยังสวมเสื้อผ้าและรองเท้าเสียด้วย ต้องรู้ว่าแม้แต่กษัตริย์ของพวกเขายังเดินเท้าเปล่า!