เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 504 อดีตชาติ
เสียงเหล่านั้นมาจากผู้คนที่นั่งล้อมรอบแท่นบูชา คล้ายกับการขับเสียงต่ำเป็นอย่างยิ่ง คลื่นเสียงราวกับส่งตรงมาจากกาลไกล ผ่านแก้วหูลึกเข้าไปในสมอง สัมผัสกับเส้นประสาทสมอง แล้วเส้นประสาทเหล่านั้นก็คล้ายสายพิณทีละเส้นที่ถูกดีด บทเพลงซึ่งดังขึ้นกลับสั่นพ้องไปกับเสียงเหล่านั้น...
วิชาสะกดจิต!
ทันทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้นมาในหัว จางเสี่ยวอิงก็ถูกนำพาเข้าสู่ห้วงเวิ้งว้าง...
“เป้ยเป้ย อย่าลืมบัตรเข้าสอบนะ ตรวจดูอีกทีว่าอยู่ในถุงหรือเปล่า”
“เหลืออีกวิชาเดียวแล้ว สอบเสร็จพ่อจะพาไปกินกุ้งเครย์ฟิช จองที่นั่งไว้แล้วด้วย”
“เป้ยเป้ย จดหมายตอบรับเข้าเรียนมาแล้ว!”
“จางเสี่ยวอิง เร็วเข้า เร็วเข้า! รถไฟความเร็วสูงไม่เคยมาสายแม้แต่วินาทีเดียว พวกเรานึกว่าเจ้าจะมาไม่ทันเสียแล้ว!”
“ดี ตอนนี้ผ่าเลย ประคองให้นิ่ง ทำได้ดีมาก”
“ยินดีด้วย สอบผ่านวิชาที่ 3 แล้ว!”