เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 488 ปิกนิก
ต้นเดือน 4 ทุ่งหญ้ายังไม่ทันผลิยอดอ่อน พื้นดินจึงเหลืองแห้งแล้ง มองไปสุดสายตาเห็นเพียงทิวทัศน์กว้างใหญ่และเวิ้งว้างน่าเศร้า ยังดีที่แม่น้ำและทะเลสาบละลายเป็นน้ำแล้ว น้ำแข็งบนผิวน้ำลอยเอื่อยไปตามกระแสน้ำ เผยให้เห็นชีวิตชีวาอยู่บ้าง
จางเสี่ยวอิงยืนอยู่ริมลำธารสายหนึ่ง แสงอาทิตย์ยามเย็นทอดลงบนผิวน้ำ เกิดเป็นประกายระยิบระยับจากคลื่นริ้วเล็กๆ ปศุสัตว์ก้มหน้าดื่มน้ำอยู่ในลำธาร ส่วนไม่ไกลออกไปมีกระทะใบใหญ่หลายสิบใบตั้งเรียงกัน กำลังต้มน้ำอยู่
การติดตามเว่ยจิ้งออกมาครั้งนี้ทำให้จางเสี่ยวอิงได้เปิดหูเปิดตาไม่น้อย ต่างจากกุ้ยโจวและมณฑลยูนนานที่มีแหล่งน้ำอยู่ทั่วไป เพียงต้องระวังว่าน้ำมีพิษหรือไม่ บนทุ่งหญ้าใหญ่ที่แห้งแล้งขาดแคลนน้ำ การหาแหล่งน้ำเพื่อใช้เป็นที่ตั้งค่ายของกองทัพถือเป็นภารกิจสำคัญอันดับแรก
จางเสี่ยวอิงพบว่าเว่ยจิ้งก็เชี่ยวชาญเรื่องนี้เช่นกัน แม้พวกเขาจะพาอากาศยานไร้คนขับมาช่วยระบุตำแหน่งแหล่งน้ำคร่าวๆ ได้ แต่ก่อนหน้านี้เว่ยจิ้งก็พากองกำลังมุ่งหน้าไปทางนี้อยู่แล้ว