เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 433 อุปสรรค
ฮ่องเต้เห็นท่าทีหดหู่เล็กน้อยของจางเสี่ยวอิง จึงคาดเดาว่าไฟฟ้าคงเป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยมมาก มิฉะนั้นคงไม่ทำให้อันผิงผู้สูงส่งจนแม้แต่อาหารรสหวานขึ้นสักนิดยังไม่พอใจ เฝ้าคิดถึงไม่เสื่อมคลาย ทั้งยังบอกว่าดีกว่าเครื่องจักรไอน้ำ ฮ่องเต้จึงตรัสถามว่า “เจ้าลองเล่าให้ข้าฟังหน่อยเถิดว่าไฟฟ้านำไปใช้ทำสิ่งใดได้บ้าง”
ฮ่องเต้ตรัสพลางโบกพระหัตถ์ เหล่าองครักษ์ก็ถอยออกไปไกลถึง 10 จั้งในทันที
จะเอาไปทำอะไรได้บ้างหรือ? สิ่งที่ทำได้มีมากมายจนบรรยายไม่หมด! กล่าวได้ว่า หากสังคมยุคปัจจุบันปราศจากไฟฟ้า ทุกอย่างย่อมหยุดชะงักทันที แทบจะถอยกลับไปสู่สังคมเกษตรกรรมโดยตรง
“ประโยชน์ของมันมีมากจนนับไม่ถ้วน หากพูดถึงเรื่องใกล้ตัว ก็ใช้ให้แสงสว่างได้ ทำให้ยามค่ำคืนสว่างไสวราวกับกลางวัน หากพูดถึงเรื่องไกลตัว หากไม่มีไฟฟ้า มนุษย์ก็ไม่มีทางส่งรถยนต์ไปถึงดาวอังคารได้”
จางเสี่ยวอิงกล่าว
ฮ่องเต้ทอดพระเนตรจางเสี่ยวอิง เรื่องส่งรถยนต์ไปถึงดาวอังคารนั้นพระองค์ไม่คิดใส่ใจ เพราะเป็นเรื่องของลูกหลานในภายหน้า แต่การทำให้ยามค่ำคืนสว่างไสวราวกับกลางวันนั้นน่าลองดูสักครั้ง พระองค์ต้องทรงตรวจฎีกายามค่ำอยู่บ่อยๆ จุดตะเกียงน้ำมันไปเท่าไรก็ยังสว่างไม่พอ จนตัวอักษรที่เหล่าขุนนางเขียนมีขนาดใหญ่ขึ้นทุกที
“มาตรการป้องกันที่เจ้าพูดถึงนั้นป้องกันอย่างไรหรือ” ฮ่องเต้ตรัสถาม
“ต้องใช้วัสดุชนิดหนึ่งที่เรียกว่ายางหุ้มสายทองแดงซึ่งใช้ส่งไฟฟ้าไว้ ไฟฟ้าจะได้ไม่รั่วออกมาทำร้ายผู้คนเจ้าค่ะ” จางเสี่ยวอิงกล่าว