เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 365 เกี้ยวพาราสี
หรือว่าเว่ยอวี้จะรับอนุ?
จางเสี่ยวอิงขมวดคิ้วมองคนที่กำลังหามหีบสินเดิมเหล่านั้น แต่ก็รู้สึกว่า ด้วยนิสัยของฮูหยินหลัวกับบุตรสาว ต่อให้เรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นจริง ก็คงไม่ใช่สถานการณ์แบบนี้ อีกทั้งเว่ยอวี้ก็คงไม่สมองกลับจนทำเรื่องเช่นนี้
เพื่ออะไรกัน? ฝ่าฟันมาถึง 3 ปี ในที่สุดก็ได้สร้างครอบครัว หรือจะทำไปเพื่อแยกจากกันเสียอย่างนั้น?
จางเสี่ยวอิงเร่งฝีเท้าไม่กี่ก้าวก็ถึงเรือนที่หลัวซือเหวยพักอยู่ พอเข้าไปในประตูลานก็เห็นหลัวซือเหวยกับชายวัยสามสิบกว่าในชุดบัณฑิตยืนอยู่ในลาน ชายคนนั้นถือสมุดบัญชีเล่มหนึ่ง กำลังพูดอะไรบางอย่างกับหลัวซือเหวย
ชายคนนั้นคือหยางเฉิงโจว บิดาผู้ให้กำเนิดของหลัวซือเหวย วันนี้เป็นวันที่เขานัดกับเว่ยอวี้ไว้ว่าจะนำสินเดิมมาส่ง เขาไม่วางใจให้ผู้อื่นเป็นคนจัดการ จึงมาด้วยตนเอง
หลัวซือเหวยเห็นจางเสี่ยวอิงเข้าในทันที รีบขัดจังหวะหยางเฉิงโจวแล้วกล่าวว่า “ท่านพ่อ ท่านหญิงอันผิงมาแล้ว”