เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 363 เดินทางกลับ
เพียงสิบกว่าวัน ลูกช้างจิงจิงก็แข็งแรงขึ้นมากแล้ว อาจเป็นเพราะได้กินอาหารดี มันจึงดูร่าเริงอยู่เสมอ อีกทั้งยังชอบคลอเคลียผู้คนเป็นพิเศษ สนิทสนมกับเหล่าองครักษ์ที่คอยดูแลมันมาก
เพียงแต่คงเพราะตอนเพิ่งเกิด คนแรกที่มันได้พบคือเว่ยจิ้งกับจางเสี่ยวอิง แม้ทั้งสองจะมีเวลาอยู่กับจิงจิงไม่มากนัก แต่ขอแค่พวกเขาอยู่ด้วย จิงจิงก็ไม่ยอมให้คนอื่นเข้าใกล้
ตอนนี้ก็เป็นเช่นนั้น จางเสี่ยวอิงย่อตัวลงลูบจมูกน้อยนุ่มนิ่มของมันพลางพูดว่า “รีบลุกเร็ว พวกเราจะกลับเมืองหลวงกันแล้ว! เจ้าต้องเดินถนนห้าฉื่อเองนะ ไม่มีใครแบกเจ้าไหวหรอก”
เรื่องที่จิงจิงจะกลับเมืองหลวงด้วยหรือไม่นั้น ทุกคนเห็นพ้องต้องกันอย่างเป็นเอกฉันท์ ไม่เพียงเว่ยจิ้งกับจางเสี่ยวอิงที่ทำใจทิ้งจิงจิงไว้ไม่ได้ เหล่าองครักษ์ที่ดูแลมันก็ไม่อยากจากมันเช่นกัน ถึงขั้นทำคานหามเตรียมไว้ หากจิงจิงงอแงไม่ยอมเดิน ก็จะให้คน 4 คนหามมันไป