เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 353 ความวุ่นวายปะทุ
จวนหยางผ่านค่ำคืนหนึ่งไปท่ามกลางความโกลาหล
หยางเฉิงโจวเป็นคนเดียวที่อยู่ในเหตุการณ์และเห็นบิดาล้มลง จึงต้องรับมือกับคำซักถามและข้อกังขาสารพัด คอยอธิบายไม่หยุด ทั้งยังต้องจัดการเชิญหมอมาจ่ายยา เดิมทีเขาก็เพิ่งเดินทางกลับจากหนานเจ้ามาถึงจวนหยางอย่างเหน็ดเหนื่อย พอฝืนทนจนหมอกรอกยาต้มให้บิดาแล้ว ในที่สุดก็หมดแรง หลับไปเสียก่อน
ครั้นหลับแล้วก็ยาวไปจนถึงช่วงสายของวันถัดมา และยังถูกคนเขย่าปลุกให้ตื่น
“บิดาของลูก! บิดาของลูก รีบตื่นเร็วเข้า รีบตื่นเร็วเข้า น้องชายสามพาคนรับใช้ในจวนรวมตัวกัน จะออกจากจวนแล้ว ข้าห้ามไม่อยู่ ท่านรีบตื่นเถิด!”
คนที่เขย่าเขาคือภรรยาเอก นางร้อนใจจนหยาดน้ำตาไหลพราก
หยางเฉิงโจวเด้งตัวลุกขึ้นนั่ง นึกขึ้นได้ว่าบิดายังไม่ได้แจ้งหัวหน้าสี่สิบแปดหมู่บ้าน เหงื่อเย็นก็ผุดพรึ่บลงมาทันที เขาไม่สนใจแม้แต่จะสวมเสื้อผ้าให้เรียบร้อย รีบพุ่งออกจากเรือนไปทางประตูจวน
“รีบปิดประตูจวนเดี๋ยวนี้ ปิดให้สนิท! ใครกล้าก้าวออกจากประตูจวนแม้แต่ก้าวเดียว ข้าจะถลกหนังเลาะกระดูก!”
หยางเฉิงโจวตวาดเสียงกร้าว