กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 349 แผ่นหลัง
สวรรค์เป็นพยาน คราวนี้จางเสี่ยวอิงไม่ได้แกล้งอู้งานจนหลับจริงๆ นางเหนื่อยเกินไป เดินไปเดินมาก็เผลอหลับเสียแล้ว หากเซียวสือเอ้อร์ที่อยู่ข้างกายไม่คอยจับตาดู พอเห็นนางกำลังจะหน้าคะมำแล้วรีบคว้าตัวไว้ นางคงได้ล้มหน้าคะมำไปกับพื้นแน่
พวกเขานั่งเรือเฟยหูใช้เวลาเพียง 8 วันก็มาถึงจวนเชียนจง แต่หากจะมุ่งหน้าไปทางมณฑลยูนนานก็ทำได้เพียงเดินเท้า เส้นทางที่ใช้ยังเป็นถนนห้าฉื่อที่จางเสี่ยวอิงเคยลองเดินมาแล้ว แน่นอนว่าในต้าเฉียน ถนนสายนี้คงเรียกว่าเส้นทางโบราณไม่ได้ เพราะเป็นเส้นทางคมนาคมสำคัญอย่างแท้จริง