เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 347 มุงดู
2 วันต่อมา ขณะจางเต๋อหยวนขี่จักรยานไปทำงาน เขาก็รู้สึกเสียใจกับการตัดสินใจบุ่มบ่ามของตนเองอยู่บ้าง
ตั้งแต่ออกจากตรอกหลิ่วเฉวียน ก็มีคนวิ่งตามหลังจักรยานของเขามา ผู้คนที่เข้าร่วมระหว่างทางเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ มีทั้งคนตัวใหญ่ตัวเล็ก คนหนุ่มคนแก่ แต่ล้วนเป็นบุรุษทั้งสิ้น จนมือปราบที่ออกตรวจตราตามถนนนึกว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น
เขาได้รับสายตาจับจ้องมากกว่าวันที่มีขบวนแห่จอหงวนเสียอีก อย่างไรวันนั้นทั่นฮวาหลางก็แบ่งความสนใจไปได้มากกว่าครึ่ง
ชั่วขณะหนึ่งเขาไม่รู้ว่าควรเร่งความเร็วหรือผ่อนลงดี
“หยุด ไม่สิ จอดลง!” มือปราบคนหนึ่งพุ่งเข้ามาขวางเขา ของประหลาดชิ้นนี้หยุดยืนไม่ได้ ตะโกนว่า “จอดลง” จึงจะตรงกว่า
“เจ้าเป็นผู้ใด เหตุใดจึงเร่งรุดบนถนนเช่นนี้” มือปราบถาม นี่แทบไม่ต่างจากการควบม้า เขาย่อมต้องเข้าขวาง หากจำเป็นก็ยังต้องพาตัวไปศาลาว่าการแล้วโบยสักหลายไม้