เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 334 ของเก่า
พักฟื้นบนเกาะอยู่ 3 วัน วันที่ 4 จึงออกเดินทางกลับแผ่นดินใหญ่ แม่นมหนิงซิ่วไม่สนใจร่างกายที่ยังอ่อนแอ ถึงกับไปอัญเชิญดวงวิญญาณขององค์หญิงหลีเยว่ด้วยตนเอง
โชคดีที่เมื่อครั้งนั้นพวกเขาไม่ได้สร้างสุสานให้ใหญ่โตเกินไป เป็นเพียงเนินดินเล็กๆ บางทีเพราะเป็นเช่นนี้ จึงไม่ถูกโจรญี่ปุ่นขุดสุสาน
จางเสี่ยวหุนไปอัญเชิญดวงวิญญาณพร้อมกับแม่นมหนิงซิ่ว นี่คือภารกิจสำคัญที่สุดในการเดินทางครั้งนี้ สุสานขององค์หญิงหลีเยว่อยู่ไม่ไกลนัก ตั้งอยู่บนไหล่เขาด้านหลังบ้านหินหลายหลัง หันหน้าไปทางทะเลทิศตะวันตกเฉียงเหนือ
พระสงฆ์ 3 รูปสวดพระสูตรอยู่ข้างหลุมฝังศพ
เมื่อเปิดเนินดินออก โลงไม้ที่ผุพังไปครึ่งหนึ่งก็ปรากฏแก่สายตา จางเสี่ยวหุนค่อยๆ เปิดฝาโลง ทว่าเมื่อเห็นด้านในโลงไม้ แววตาของเขากลับชะงักค้าง ร่างกายแข็งทื่อไปชั่วขณะ