กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 322 โรงเรียนภาคค่ำ
จางเต๋อหยวนเดินเอื่อยๆ กลับมาตลอดทาง ระยะทางจากบริเวณประตูหน้าในยุคปัจจุบันมาจนถึงละแวกสวนสาธารณะเยว่ถาน กินเวลาเดินถึง 2 ชั่วโมง ตอนเช้านั่งรถมาก็ไม่ได้เร็วกว่านี้สักเท่าไร
ระหว่างทาง เขานึกถึงตอนเพิ่งมาปักกิ่งเพื่อเรียนมหาวิทยาลัย ครั้งหนึ่งในวันหยุดสุดสัปดาห์ เขาไปเดินเล่นที่จัตุรัสเทียนอันเหมินกับเพื่อนร่วมชั้น พอเดินชมจนทั่วก็เห็นว่ายังหัววันอยู่ จึงคิดว่าจะไปเที่ยวต่ออีกสักแห่ง สุดท้ายตกลงกันว่าจะไปสวนสาธารณะเทียนถาน แล้วไปถามชายชราท่านหนึ่งถึงทาง
ชายชราท่านนั้นกระตือรือร้นเป็นพิเศษ ชี้ไปทางใต้แล้วบอกว่า “สวนสาธารณะเทียนถานอยู่ไม่ไกล ไปทางใต้ต่ออีกหน่อย ตามป้ายบอกทางบนถนนไปก็ถึงแล้ว”