เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 312 ต่อเรือ
ตรงหน้าจางเสี่ยวหุนคือเรือทะเลลำหนึ่งที่เกยตื้นอยู่ริมฝั่ง มีท่อนไม้ขนาดใหญ่ค้ำยันไว้ไม่ให้ไถลลงทะเล ตัวเรือยังใหม่เอี่ยม
“ท่านเฉา เหตุใดเรือลำนี้จึงเกยตื้นเล่า” จางเสี่ยวหุนถามชายวัยสามสิบกว่า ซึ่งแต่งกายดูคล้ายบัณฑิตที่ยืนอยู่ข้างกาย
เมื่อวานเขาพาคนในหน่วยจู่โจม 30 นายมาถึงเติงโจว ตั้งใจจะลงเรือออกทะเลจากที่นี่ และถือโอกาสทำความเข้าใจว่าฝีมือการต่อเรือในยุคนี้เป็นอย่างไร
วิชาต่อเรือของบ้านเราในสมัยราชวงศ์ถังและราชวงศ์ซ่งก้าวล้ำกว่าอารยธรรมอื่นบนโลกในยุคเดียวกันมาก ในเวลานั้นเรือสินค้าแต่ละลำของราชวงศ์ถังแล่นไปตามเส้นทางสายไหมทางทะเลจนถึงท่าเรือเปอร์เซีย ค่าธรรมเนียมจอดเรือที่ต้องจ่ายนั้นสูงกว่าเรือของประเทศอื่นถึง 5–50 เท่า ก็เพราะเรือสินค้าของราชวงศ์ถังมีขนาดใหญ่โต