กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 305 รับน้ำใจ
วันรุ่งขึ้น เว่ยอู่ลิ่วนำองครักษ์อีก 2 คนควบม้าอย่างเร่งรีบไปยังอำเภออวี้เหอ พวกเขาไม่ได้ไปหาเจ้าหน้าที่ท้องถิ่น แต่ไปหาร้านขายเครื่องเคลือบ บอกว่าต้องการสินค้าจำนวนมากและอยากไปดูเตาเผาเครื่องเคลือบ
มีร้านอยู่ 3-4 แห่งที่พาพวกเขาไปดูอย่างเต็มใจ อย่างไรเสียพวกเขาก็ขี่ม้าตัวโตมา ย่อมเป็นคนมีฐานะ มีแต่คนโง่เท่านั้นที่ปล่อยโอกาสทำการค้าให้หลุดมือ ทว่าร้านเหล่านี้ล้วนเผาเครื่องเคลือบด้วยเตาฟืน
แต่ร้านสุดท้ายกลับยิ้มประจบพวกเขาจนแทบหมดแรง ทว่ากลับไม่ยอมพาไปดูเตาเผาเครื่องเคลือบ อ้างว่าทางขึ้นเขาคดเคี้ยวและขี่ม้าไม่สะดวก กลัวพวกเขาจะพลัดตกลงไป
คืนนั้นทั้งสามคนหาที่พักในโรงเตี๊ยมสำหรับคนเดินทาง เว่ยอู่ลิ่วกลับแอบไปเฝ้าดูผู้ดูแลร้านด้วยตนเอง