เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 275 ความเงียบงัน
เหล่าองครักษ์ที่บาดเจ็บต่างจิตใจว้าวุ่น แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด พวกเขากลับพร้อมใจกันเงียบงัน ราวกับลำแสงศักดิ์สิทธิ์นั้นไม่เคยปรากฏขึ้นมาก่อน
องครักษ์จากจวนกั๋วกงเว่ยมาถึง 2 กอง กองละ 30 คน กองหนึ่งช่วยทหารทางการเก็บกวาดศพที่กองอยู่บนพื้น อีกกองร่วมกับองครักษ์จากจวนตระกูลจางที่เพิ่งตามมาสมทบ ล้อมโจมตีนักฆ่าที่เหลืออยู่
เว่ยจิ่ว หัวหน้ากอง มีสีหน้าเคร่งขรึม เดินเข้ามาประสานมือคารวะจางเสี่ยวหุน “เว่ยจิ่วคารวะท่านแม่ทัพจาง”
จางเสี่ยวหุนลุกขึ้น เขาไม่รู้จักเว่ยจิ่ว แต่เห็นเครื่องแต่งกายแล้วก็รู้ว่าเป็นชุดองครักษ์ของจวนกั๋วกงเว่ย อีกทั้งอายุราวสามสิบกว่า จึงคาดว่าอีกฝ่ายน่าจะเป็นหัวหน้าองครักษ์ของจวนกั๋วกงเว่ย
เขาคำนับตอบอย่างจริงจัง “ขอบคุณพี่องครักษ์ที่มาช่วยเหลือ!”