กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 252 โรงพยาบาล
หลังผู้จัดการหลี่ออกไป ในห้องก็เหลือเพียงจางเสี่ยวอิงกับพี่น้องเซียวหยวนจิ่น ทั้งสามเงียบงันมองกองทหารขบวนนั้นเคลื่อนผ่านใต้หอ รถนักโทษสร้างจากไม้กระดานหนาหนัก ทั้งยังเสริมกรงเหล็ก ทำให้ตัวรถดูหนักอึ้งยิ่งนัก ยามล้อบดครืนผ่านไป ก็ราวกับทับลงบนหัวใจของทั้งสามคน
“วันนั้นข้าจำได้ชัดเจน อาสะใภ้สามทำของกินชนิดใหม่ จึงเชิญทุกคนไปชิมที่จวน น้องสาวลูกพี่ลูกน้องของข้า หยวนเจี๋ย ไม่รู้เป็นอะไรถึงร้องงอแงไม่หยุด แถมยังวิ่งออกไปนอกเรือน วันนั้นฝนตก แม่นมกับสาวใช้ต่างพากันไปปลอบก็ไม่สำเร็จ นางเอาแต่บอกว่าอยากได้พี่สาว ปกตินางก็ชอบข้าอยู่แล้ว”
เซียวหยวนจิ่นพูดถึงตรงนี้ก็หยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนยิ้มอย่างขมขื่น