เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 242 คลังหนังสือ
มีชายหญิงวัยกลางคนคู่หนึ่งเดินเข้ามาจากประตูเรือน ทั้งสองสาวเท้าอย่างเร่งร้อนไม่ต่างกัน ตรงรี่ไปหาหลี่มู่หยาง
คนทั้งคู่ผมขาวโพลน ใบหน้าเต็มไปด้วยความทุกข์ ดวงตามีน้ำตาคลอ พอมาถึงตรงหน้าหลี่มู่หยางก็พากันคุกเข่าลง กอดขาที่บาดเจ็บของเขาพลางร้องไห้โฮ
“คุณชาย ในที่สุดก็ได้พบท่านแล้ว! ทุกคนต่างบอกว่าท่านตายแล้ว แต่ข้ากับม่ายเหมียวไม่เชื่อ ฮือๆๆๆ ท่านยังไม่ตาย ดีเหลือเกิน ฮือๆๆๆ…”
“ฉางชิง พวกเจ้าลุกขึ้นก่อน แล้วนั่งลงค่อยพูดกัน”
ดวงตาของหลี่มู่หยางแดงก่ำเช่นกัน แต่ถึงอย่างไรเขาก็เคยเป็นคนที่หัวใจตายด้านไปแล้ว จึงเพียงรู้สึกซาบซึ้งอยู่ในใจ ไม่ได้ตื่นเต้นถึงเพียงนั้นเหมือนชายหญิงวัยกลางคนทั้งสอง
ทุกคนต่างตกตะลึงกับการกระทำของทั้งคู่ รีบจัดที่นั่งบ้าง ขยับเก้าอี้บ้าง