กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 216 ล่องหน
กำแพงกั้นมิติของรถบ้านดูราวกับมอบความสามารถในการล่องหนแก่สิ่งของที่เกี่ยวข้องกับรถบ้าน สิ่งมีชีวิตที่อยู่นอกกำแพงกั้นมิติจะมองไม่เห็นสิ่งของที่เกี่ยวข้องกับรถบ้าน แต่คนและสิ่งของที่อยู่ภายในกลับสัมผัสสิ่งมีชีวิตภายนอกกำแพงกั้นมิติไม่ได้เช่นกัน
เพราะหิมะยังละลายไม่หมด ทั่วทั้งเมืองจึงมองเห็นได้ชัดกว่าค่ำคืนทั่วไปมาก คนโบราณมักเข้านอนแต่หัวค่ำและตื่นแต่เช้า เวลานี้บ้านเรือนส่วนใหญ่จึงมืดสนิท มีเพียงห้องหนึ่งในเรือนเล็กๆ ที่ยังมีแสงเทียนริบหรี่
อากาศยานไร้คนขับจอดนิ่งอยู่ด้านนอกหน้าต่างที่ปิดสนิท