กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 157 กลับจวน
เซียวหยวนจิ่นพำนักในพระราชวังหนึ่งคืน เช้าวันต่อมาก็ทูลฮองเฮาเว่ยว่าต้องการกลับไปอยู่บ้าน บ้านของนางยังคงเป็นจวนองค์ชายเดิมของบิดา แม้น้องชายของนาง เซียวหยวนช่าน จะได้เป็นอ๋องแล้ว แต่เพราะยังเยาว์วัย จึงยังไม่ได้สร้างจวนอ๋องขึ้นมา
เมื่อก่อนนางไม่ใส่ใจเรื่องใดทั้งสิ้น จะอยู่ที่ไหนก็ไม่ต่างกัน ฮองเฮาเว่ยเป็นห่วงว่ามารดาของนางจะดูแลไม่ทั่วถึง จึงพานางมาอยู่ข้างกายเสียเลย ทุกวันนางจึงพักอยู่ในพระราชวัง ส่วนการกลับบ้านเป็นครั้งคราวกลับให้ความรู้สึกราวกับไปเยี่ยมญาติ
“ก็ดีเหมือนกัน เจ้าโตแล้ว กลับไปอยู่เป็นเพื่อนแม่ให้มากหน่อย นางเองก็ลำบากไม่น้อย” ฮองเฮาเว่ยกล่าวด้วยความรักใคร่เอ็นดู