เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 147 สร้างคน
เช้าตรู่วันถัดมา นายทหารหน้าปรุคนหนึ่งนำทหารหน้าปรุ 200 นายมายืนรออยู่หน้าสถานีพักม้าแต่เช้า มองเผินๆ แล้วชวนให้หนังศีรษะชาวาบอยู่ไม่น้อย
เด็กทั้งสามคนของซีซานเหนียงเผยสีหน้าหวาดกลัว จางเสี่ยวอิงที่ตื่นแต่เช้ามาส่งทุกคนเห็นเข้าพอดี จึงจูงมือน้องชายคนเล็กเดินไปหานายทหารหน้าปรุผู้นั้น
เพิ่งเดินไปได้สองก้าวก็เหลือบเห็นเว่ยจิ้งยืนอยู่หน้าประตูด้วย นางจึงหันไปคารวะเขา “แม่ทัพเว่ย รบกวนท่านช่วยแนะนำหัวหน้าที่นำขบวนให้ข้ารู้จักหน่อยเถิด”
ในเมื่อเสือมาถึงแล้ว จะพลาดโอกาสยืมบารมีเสือได้อย่างไรเล่า
เว่ยจิ้งพยักหน้าเล็กน้อย พานางกับน้องชายตระกูลซีเดินไปหานายทหารหน้าปรุ จางเสี่ยวอิงหันกลับไปกวักมือเรียกซีเอ้อร์หยาและสีซานหยา เด็กหญิงทั้งสองลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะรีบเดินตามมา