เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 136 ร้องเพลงประชันกัน
เที่ยงวันถัดมา ระหว่างหยุดพักฟื้นแรง ซุนเฮ่อก็รวบรวมความกล้าเดินไปหาจางเสี่ยวอิง
“หมอจางน้อย” เขาคารวะอย่างนอบน้อม แต่ไม่กล้าเข้าไปใกล้เกินไป เพราะทุกครั้งที่กระเรียนเทาเห็นเขา มันจะทำท่าพุ่งเข้าใส่
จางเสี่ยวอิงยังคงนำเด็กน้อยกลุ่มหนึ่งทำกายบริหารประกอบเสียงวิทยุกระจายเสียง เพื่อขยับร่างกาย พอเห็นซุนเฮ่อเดินเข้ามาคารวะก็หยุดทำ แล้วคำนับตอบ “รองแม่ทัพซุน มีอะไรหรือเปล่า”
ซุนเฮ่อไม่รู้จะพูดอย่างไรดี รู้สึกว่าหากเอ่ยชมเสียงร้องของจางเสี่ยวอิงว่าฟังไพเราะ ก็ราวกับกำลังเอาใจนักร้องในหอคณิกา หากวีรบุรุษน้อยจางขว้างพลั่วใส่ เขาคงรับไม่ไหว
เขาอ้ำอึ้งอยู่หลายครั้งกว่าจะเอ่ยว่า “ไม่ทราบว่าเพลงที่หมอจางน้อยร้องในช่วงหลายวันนี้ พอจะเขียนทำนองเพลงให้พวกเราได้หรือไม่”